Stable Diffusion prompts gids: wat werkt per model

Stable Diffusion prompts gids: wat werkt per model

Je stable diffusion prompts gids begint hier. SD1.5, SDXL en SD3.5 werken elk anders, en dezelfde prompt geeft op elk model een ander resultaat. De fout die de meeste mensen maken: ze weten dit niet en kopiëren prompts van internet zonder rekening te houden met het model dat ze draaien. Dit artikel legt per model uit wat werkt, met echte prompts die je direct kunt kopiëren.

SD1.5, SDXL en SD3.5: elk model spreekt zijn eigen taal

De grootste fout in elke beginnersgids is dat Stable Diffusion als één tool wordt behandeld. Het zijn drie verschillende prompt-talen.

SD 1.5 wil korte, compacte tokenlijsten. Het model leest je prompt als een verzameling concepten gewogen naar positie. Eerder in de prompt betekent meer aandacht. Zet dus wat het belangrijkste is vooraan. portrait of a woman, cinematic lighting, shallow depth of field, film grain, 35mm, kodachrome, highly detailed werkt omdat het onderwerp en de belichting als eerste komen. Een lange beschrijvende zin verward SD 1.5, want het model is niet gebouwd om grammatica te verwerken.

SDXL verwerkt langere prompts en reageert goed op kwaliteitsinleidingen. De structuur (masterpiece, best quality:1.2), [subject], [style tags], [lighting], [camera] is betrouwbaar. SDXL is soepeler met tokenvolgorde dan SD 1.5, maar leest prompts nog steeds als een lijst, niet als een zin. Belangrijk verschil: SDXL verwerkt negatieve prompts nauwkeuriger, dus specifieke negatieven leveren hier meer op dan bij SD 1.5.

SD 3.5 heeft de regels volledig veranderd. Met zijn MMDiT-X architectuur en drievoudige tekstencoder begrijpt het model gewone taal op een niveau dat oudere versies niet kunnen. Schrijf A woman standing in front of a neon-lit bookshop in rain, photographed with a 50mm lens, warm interior light spilling out, film photography aesthetic en SD 3.5 volgt de zin. Dezelfde prompt op SD 1.5 geeft iets acceptabels maar compositieverschillend, en niet altijd in de richting die jij wilde.

Praktische test: neem je beste SDXL-prompt, run hem letterlijk op SD 3.5. Je krijgt een redelijke output. Herschrijf hem nu als twee gewone zinnen en run opnieuw. De tweede output volgt je compositie-intentie merkbaar beter.

SD 3.5 verwerkt ook tekst in afbeeldingen beter dan elke eerdere Stable Diffusion versie. Als leesbare tekst in je output belangrijk is voor jouw gebruik, is SD 3.5 de enige versie die de moeite waard is voor die taak.

De vijfdelige promptstructuur die op elk model werkt

Welk model je ook draait, deze structuur geeft je een betrouwbaar startpunt:

1. Onderwerp: wie of wat, duidelijk in de eerste paar woorden

2. Stijlreferentie: de visuele taal: cinematisch, editorial, vintage foto, brutalistisch, analoog

3. Belichting: de meest onderbenutte variabele (zacht diffuus licht, gouden uur, harde directionale belichting, neon-randlicht, bewolkt vlak)

4. Technisch en camera: brandpuntafstand, filmsoort, medium, beeldverhouding

5. Kwaliteitssignaal: voor SD 1.5 en SDXL: best quality, highly detailed, 8k. Voor SD 3.5: laat het weg, het voegt niets toe

Zet het onderwerp altijd vooraan. Al het andere kan verschuiven. Als een output er niet goed uitziet, pas dan eerst de onderwerpregel aan voor je meer tokens toevoegt.

Kopieer dit als basis voor SD 1.5 en SDXL:

[subject], [style], [lighting], 35mm photography, film grain, highly detailed, best quality

Kopieer dit als basis voor SD 3.5:

[Scene described in one or two sentences.] Shot on 35mm film, [lighting condition], [specific aesthetic reference].

Dit zijn startpunten. Pas ze aan zodra je het gedrag van het model goed genoeg kent om te weten wat je kunt aanpassen.

Negatieve prompts: stop met die generieke lijst

Dit is de negatieve prompt die je in 90% van de gidsen vindt:

ugly, blurry, bad anatomy, extra limbs, deformed, low quality, worst quality, jpeg artifacts

Niet fout. Maar nauwelijks nuttig in de meeste situaties. Negatieve prompts werken door te coderen wat je niet wilt in de latente ruimte. Hoe specifieker je bent over het echte probleem dat opduikt in je outputs, hoe effectiever ze worden.

Als je modderige achtergronden krijgt: voeg busy background, cluttered, noisy background, absent depth of field toe.

Als portretten anatomisch afwijken: voeg asymmetrical eyes, deformed hands, fused fingers, extra fingers, elongated neck toe.

Als de output naar stockfotografie drijft ondanks je prompt: voeg stock photo, overexposed, corporate photography, glossy, overly bright toe.

Als je watermerkdoorslag ziet van trainingsdata: voeg watermark, signature, logo, text overlay toe.

Mijn productienegatieve prompt voor editorial portretten op SDXL:

blurry, out of focus, bad anatomy, deformed hands, extra limbs, asymmetrical eyes, stock photo, overexposed, watermark, signature, text, low quality, worst quality, jpeg artifacts, plastic skin, airbrushed, over-retouched

Verwijder de onderdelen die niet van toepassing zijn op je onderwerp. Portret-specifieke negatieven op een landschapsgeneratie draaien, verspilt rekentijd en kan dingen onderdrukken die je juist wilt.

Een ding dat de moeite waard is te weten: SD 3.5 reageert op gewone taal in het negatieve veld. No watermarks. Do not include text. Avoid overexposed highlights. werkt naast tokenlijsten. Test beide formaten op je onderwerp en kies degene die de schonere outputs geeft.

Gewichten en nadruk zonder je output te verknallen

In SD 1.5 en SDXL verhogen ronde haakjes het gewicht en verlagen vierkante haakjes het.

• (cinematic lighting:1.3): 30% meer gewicht op dit concept

• [cluttered background]: onderdrukt dit element licht

• ((very important detail)): elk haakjespaar vermenigvuldigt met ongeveer 1.1

De harde regel: blijf onder 1.4 voor elk afzonderlijk element. Daarboven vervormt het model het gewogen concept en kan de compositie erin trekken op manieren die je niet wilt. Je voegt geen nadruk toe, je verbrandt de generatie.

Een veelgemaakte fout: meerdere gewogen elementen stapelen. (golden hour:1.3), (film grain:1.3), (shallow depth of field:1.2) verdeelt het gewichtsbudget over drie dingen en levert ze vaak geen van alle goed op. Kies een of twee elementen om gewicht te geven. Laat de rest op natuurlijk gewicht.

Voor SD 3.5 heeft gewichtssyntaxis minder effect. Het model begrijpt nadruk via zinsstructuur. Schrijf an imposing Victorian mansion, with a small figure barely visible in the foreground en de compositionele relatie komt door zonder haakjessyntaxis.

Probeer dit op SD 3.5: schrijf je prompt zonder gewichtstokens. Voeg ze alleen toe als het model iets kritisch consistent onderweegt over drie of meer generaties.

LoRA's: hoe ze veranderen wat je schrijft

LoRA's zijn kleine extra modellen die Stable Diffusion afstemmen op een specifieke stijl, personage of onderwerp. Een LoRA laden verandert hoe je je basisprompt schrijft.

De syntax: <lora:model_name:0.8> in de positieve prompt, waarbij 0.8 het gewicht is. Begin tussen 0.7 en 0.8. Hoger dan 1.0 gaan oversatureert het effect vaak en kan anatomie breken bij portretonderwerpen.

Wat verandert als een LoRA actief is: het triggerwoord draagt veel gewicht, dus je basisprompt kan slankere zijn. Als je een cinematic film grain LoRA laadt met triggerwoord filmgrain35mm, heb je 35mm, kodachrome, film grain, analog photography niet meer nodig in je basis. Schrijf filmgrain35mm portrait of [subject], soft window light, editorial en laat de LoRA het textuurwerk doen.

Wat niet verandert: je onderwerpregel, belichtingsrichting en negatieve prompt zijn nog steeds net zo belangrijk als zonder de LoRA. LoRA's regelen stijl en oppervlak. Ze repareren geen slecht opgebouwde onderwerpregel of een compositie die niet overeenkomt met je bedoeling.

Waar je betrouwbare LoRA's vindt: Civitai is de belangrijkste bron. Voor productiegebruik, blijf bij LoRA's met goede downloadaantallen en voorbeeldoutputs die dicht bij wat je nodig hebt komen. Een LoRA met minimale downloads en geen voorbeeldafbeeldingen is een black box. Je besteedt meer tijd aan debuggen dan aan genereren.

Kant-en-klare prompts: begin hier, pas later aan

Editorial portret op SDXL:

Positief:

portrait of a woman in her late 30s, looking past the camera, editorial photography, soft window light from the left, muted warm tones, film grain, medium format, (shallow depth of field:1.2), highly detailed, best quality

Negatief:

blurry, bad anatomy, deformed hands, plastic skin, overexposed, stock photo, watermark, text, low quality

Brutalistisch gebouw op SD 1.5:

Positief:

brutalist apartment building exterior, raw concrete texture, overcast sky, documentary photography, wide angle, desaturated palette, high contrast shadows, 28mm lens, kodak tri-x grain, highly detailed

Negatief:

people, cars, colorful, oversaturated, blurry, digital art, illustration, painting

Gewone taalscene op SD 3.5:

Positief:

A young woman reading in a small independent bookshop late afternoon, warm light from a window beside her, shot on 35mm film, editorial photography style, slightly underexposed, visible grain, candid feel

Negatief:

blurry, deformed hands, asymmetrical eyes, watermark, stock photo, overlit

Kopieer dit. Remix als je wilt, maar begin met iets dat werkt voordat je afwijkt.

Platforms waar je deze prompts kunt draaien

Je hebt geen lokale GPU-setup nodig om dit te testen. Verschillende platforms laten je SD-gebaseerde en verwante modellen in de browser of via API draaien.

Een ding voor je doorgaat met aanpassen

De meeste promptproblemen zijn eigenlijk geen promptproblemen. Het zijn seed-problemen.

Run een goede prompt minstens drie keer voor je iets aanpast. Stable Diffusion is stochastisch: variatie is ingebakken in het generatieproces. Een slechte output van een goede prompt is ruis. Drie slechte outputs op rij, allemaal op dezelfde manier verkeerd, dat is een signaal om actie op te ondernemen.

De aanpak die echt werkt: fix je promptstructuur, vind een seed die een sterke output geeft, en verfijn dan vanuit die basis. Telkens na elke generatie de prompt aanpassen houdt je in een eindeloze loop van marginale veranderingen zonder referentiepunt om tegen te vergelijken.

Gooi het erin. Kies een van de prompts hierboven. Drop hem in ComfyUI, AUTOMATIC1111 of welk SD-platform jij ook gebruikt. Run hem tien keer voor je een woord verandert. Je leert meer over waar het model op reageert in die tien runs dan in welke prompts-gids dan ook.

Crack het open en kijk hoe het is opgebouwd.